Bu benim arabam. Ben şoförüm.
Bunlar benim rüyalarım. Hepsini tanrıdan satın aldım.
Şapkamı seviyorum?
Ben Modigliani, çıIgın İtalyan s*k*şi.
Otur, Matador. Köylülerden korkuyorsun.
Boynu çok uzun değil. Babasının boynuna sahip. Kısa.
- Evet... - Sevdim...
Özür dilerim.
- Çok uzun değil. - Tamam, Biliyorum.
Geri dön. Yolumdan çekil. Teşekkürler.
- Resimlerime dokunma. - Mahvettin, çünkü...
Ben bir ressamım. Resimleri mahvettin.
Çok vahşi. Elbette sen bir ressamsın.
Sen yap.
Sevdin mi? Senin için.
Bunun için ödeme yapmam.
Livorno'ya.
Sana söz veriyorum burada ölmeyeceğim.
Maurice, güvendesin.
Ondan uzaklaş! Hepiniz, çıkın!
Çıkın!
Sizin gibi olmasını mı istiyorsunuz?
Bunun romantik olduğunu mu düşünüyorsunuz?
Hiç de değil? Çıkın!
Biraz su iç.
Kendini nasıI hissediyorsun?
Bilmiyorum.
Onlara seni bırakamayacağımı söyledim.
ve yapmayacağım.
Bir daha asla.
- Yağmur konuşuyor. - Gerçekten mi? Ne söylüyor?
Diyor ki; "Ağlama, aşkım.
Modi burada. "
- Kendini nasıI hissediyorsun? - Canlı.
Zbo'ya teşekkür etmelisin.
Buraya gelmek için parayı bize o verdi.
Eğer işimi satsaydı çoktan burada olurdu.
Tamam, denedim.
Muhteşem bir yemekti. Teşekkürler. Muhteşem bir şey.
Öyleyse, söyle bakalım, Paris'te neler oluyor?
Yeni bir şey yok. Her şey aynı.
Sadece herkes yarışma için bekliyor.
- Modi... - Hayır.
Dinleneceğim. Yorgunum.
- Hatırla, içki yok. - İçki yok.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
iyi geceler. Sonra görüşürüz.
- Çalışmalarını görebilir miyim? - Ne için? Asla hiçbir şey satamıyorsun.
Güzel.
Şiirsel.
Modi, kendini hazırla. Paris'teki tek kişilik gösterin için...
bunların hepsine ihtiyacımız olacak.
Beni doğru duydun.
Bertha Veil nüleri çok beğendi...
Seninkilerin hepsinin asıImasını istiyor.
Beni duydun mu?
Bertha Veil sana bireysel bir sergi imkanı sağIıyor.
Bravo, Modigliani!
Zarifler.
Jeanne, muhteşem Jeanne.
Mrs. Veil, galerinin sahibi siz misiniz?
Beni tanıyorsun. Caddenin karşısında oturuyorsun.
Galeri vitrinindeki resmi kaldırmalısınız.
Yapmayacağım.
Bununla yarın geri gel.
Eğer resimleri kaldırmamış olursanız...
adamlarım bunu sizin için yaparlar.
ve sergiyi kapatırız.
Bu terbiyesizlik.
Söylesenize Komiser, bunlar annenizin resimleri mi, kız kardeşinizin mi?
Dediğini yapın.
Neden, Modi?
Etkilendim.
Bu arada umarım kızmazsın, ama...
bana hediye ettiğin resim...
Jeanne'ın getirdiği...
Geçen gece birden ilham geldi...
Keçe bir şapka. Evet, keçeleşmiş bir şapka.
Tualim yoktu. Sabahın dördünde tual almaya gidememiştim.
Fikrini belirt, İspanyol.
Senin resimlerini kullandım.
Beni affeder misin?
Gidelim.
Sanırım yeni Modigliani'yi seviyorum.
Evet, sanırım öyle.
Gezelim.
Yorgunum.
Ben değilim.
Değilsin, çünkü hamile değilsin.
- Peki. - Git, git.
- Görüşürüz. Güle güle! -Otobüsü durdurabilir misiniz, Iütfen.
Anlat bana, Modigliani. Kör bir adam nasıI resim yapabilir?
Bilmiyorsun.
Kimsenin görmediğini resmeder! Kimsenin görmediğini!
Devam et!
Ne?
Babası bebeğini bakımevine verdi.
Ne?
Bebeğini. Senin küçük güzel kızın şimdi başka ellerde.
Ve bütün neden senin normal bir yaşam sürmemen...
etrafında yaşayan insanlar gibi.
Achilles, dışarı çık ve yüzünü göster! Yüzünü göster!
Beni görüyor musun? Yahudiyi görüyorsun musun?
Git, yoksa polis çağıracağım.
Polisi çağırman daha iyi.
- Bebeğim nerede? - Benden uzak dur.
Bebeğim nerede?
Asla bulamayacağın bir yerde.
Devam et.
Burda kimse yok.
Yarın bütün dünyaya bir yahudinin...
seni tehdit ettiğini söyleyebilirsin.
Bir Yahudinin. Devam et!
Bir kez daha soruyorum. Bebeğim nerede?
Sen...
Ne maddi olarak ne de sıhhat olarak onu büyütecek durumdasın.
Beni izle.
Seni bağışIıyorum.
Modi? Selam? Henüz bitmedi mi?
Evet ve resmi yarışmaya götürmeni istiyorum.
Senden ne haber? Unutma bugün başIıyor.
Resmi gözünün önünden ayırma.
- Neredesin? - Belediyede.
Ne için?
Evlilik cüzdanı. Jeanne'le evleniyorum.
Sessizlik, uh?
Modigliani, evlilik cüzdanı.
Evet, otur.
- Evleniyor musunuz? - Evet.
Ben de.
Tebrikler.
Özür dilerim.
Çocuğunuz var mı?
Bir tane var, bir tane de yolda.
Önemli olan çocuklar.
Çok önemliler.
Gidin!
ÇıIdırdım, anlıyor musunuz? Bir şeyler yapacağım.
Gidin!
Özür dilerim, Köşeye gidiyorum.
Hayır, hayır. Bu resme dokunmayın.
O benim resmim.
Neler oluyor burada?
O bir görevli. Resimleri alıyorlar.
Eğer bu resimlere bir şey olursa...
kalan hayatınızı hadım olarak geçirirsiniz.
Hadım! Anladınız mı?
İyi. Güle güle, hadım.
Hadım.
Dikkatli ol.
Ötekilerin neyi var?
- AsıIıyorlar. - Hepsi mi?
Hepsi.
Peki, şimdi göreceğiz.
Beyefendi?
- Saat kaç? - Kapanış saati.
Artık gitmelisiniz.
Hanımefendi, evlilik cüzdanımı bugün almalıyım.
- Pazartesi, 09:00'da. -Anlamıyorsun. Ona bugün ihtiyacım var.
Beyefendi, hepimiz aile sahibiyiz. Biz de eve gitmeliyiz.
Her an bir bebeğim olabilir...
ve güzel bir kızım var. Lütfen.
Ressamsınız, değil mi?
Evet.
- Ben de. - Yapacak mısınız.
Pekala...
- Şunu doldurun. - Teşekkürler, hanımefendi.
Bunun nesi var?
Renk. Resmime uymuyor.
Şerefe.
İçkileri ödeyeceksin değil mi?
Beş bin frankım var. Bugün içkiler benden.
Livorno'ya.
Şerefe.
Jeanne, burada mı?
- O burada mı? - Seninle olduğunu sanıyordum.
Hayır, hayır...
Anne, çok teşekkür ederim.
Bu onu kendine getirir diye düşündüm.
Teşekkürler.
Büyük Modigliani nerede?
Sessizliğin boruları.
Huzurun gemileri beni uykuya götürüyor.
Sabah geldiğiğinde beşikler sallanıyor.
Gecenin içinde yapayalnızken bunu kendim yazdım.
Ama uzun değil.
Bugün zengin bir adam olduğumu ispatladım.
İnancın ötesinde zengin.
Bayanlar, baylar, dikkat. Zamanı geldi.
Bayanlar baylar, Size Soutine'i sunuyorum.
Diego Rivera.
"Meksika".
Kisling. "Korku".
Utrillo. "ÇıIgınlık".
Picasso. İsmi...
"Modigliani".
ve son olarak Modigliani'yi sunuyorum.
İsmi: "Jeanne".
Ruhunu gördüğümde, gözlerini yapacağım.
Üzülme.
Ellerim...
ellerim.
İyi olacaksın.
Jeanne...
Tamam. Uyu, canım. Uyu.
Cebimde.
Süpriz yapmak istedim.
Daima karın olacağım.
Modi!
Biziz!
Hiçbir şey göremiyorum.
- Tanrı aşkına! - Ne oldu?
Uzaklaş ondan.
Doktora ihtiyacı var.
Onu benden almayın.
Onu almayın!
Onu benden almayın!
Lütfen.
Kafasına dikkat et.
Modi, bizle kal.
Oh, tanrım.
Özür dileriz.
Jeanne...
Daima ve sonsuza kadar.
Buradayım.
Bu çıIgınlığın sonu geldi.
Beni bekle, aşkım. Beni bekle.
Bekle...
Jeanne...
İçten duygularımı sunarım.
Ne hissettiğinizi hayal edemiyorum.
Ne hissediyorum biliyor musun?
Pablo, sana söyleyeyim mi?
Hiçbir şey hissetmiyorum.
Karnımda bir çocuk var...
bir başka kalp atışı...
bir başka arzulayan ruh...
ve ben bomboşum, bir bardak gibi.
Eve gideceksin.
Dopdoplu ve zengin bir yaşam süreceksin.
Fakat tanrıya yemin ediyorum... zamanı geldiğinde...
ölüm döşeğine yattığında...
Modigliani ismi...
dudaklarından ayrıImayacak.
Bu geceden sonra resim yapamayacaksın.
Bu, ona ait.
Bir keresinde onu dans ederken gördüm. Balzac heykelinin önünde.
Yüzü çok güzeldi, dansı harikaydı...
kuğunun ölmeden önceki son şarkısı gibi, gülümsedi...
Bir zamanlar olduğum her şeydi.
O anı çaldım, ve zihnime kilitledim...
Orada durup beni rahatlatması için son günlerimde.
Auguste Renoir.
Baban dünyanın bütün sevgisini sana yolladı.
Büyüdüğünde, nereye gidersen git bizim sevgimizi hissedeceksin.
Bilmeni istiyorum...
ve anlamaya çalışmanı...
beni affetmeye çalış.
Amedeo Modigliani ve Jeanne Hebuterne
doğmamış çocuklarıyla birlikte sonsuza dek baraber uyuyorlar...
Picasso ölüm döşeğinde Modigliani'nin ismini fısıIdadı.
Çeviri: morrison